casa hogar luz alba kinderen

Hoe het begon

Na mijn afstuderen vertrok ik in januari 2007 voor 5 maanden naar Zuid-Amerika om Spaans te leren, te reizen en iets te betekenen voor de mensen daar. Mijn talenschool bracht me in contact met Lilia Flores Rojas, directrice van een project dat een opvanghuis op wilde zetten in Arequipa. Ik was meteen onder de indruk.

Lilia vertelde dat ze een huis beschikbaar hadden, en een aantal vrijwilligers die per direct wilden beginnen. Ik ben meteen gaan kijken. Het huis was prachtig geschilderd, maar verder was het leeg. Geen bedden, geen tafels, geen stoelen, geen speelgoed, niets. Er was geen geld om dit te kopen. Van de regering of de kerk krijgen ze niets, en zonder kinderen sponsoren bedrijven ook niet. Ze zaten dus een beetje vast. Ze wilden zo graag beginnen, maar ze wisten gewoon niet hoe. Dit leek me dus een fantastisch project om te gaan helpen!

Ik ben meteen geld gaan inzamelen bij vrienden en familie, en had binnen een paar weken al 750 euro binnen. Dit hebben we meteen uitgegeven aan wiegjes, matrassen, lakens, dekens en kussens. Zo was ineens de babykamer al helemaal ingericht! In het plaatselijke krantje werd er ondertussen over mijn project geschreven, er werd over gepraat en het geld stroomde binnen. In twee maanden tijd haalde ik nog 1500 euro op, dat ik samen met Lilia uit heb gegeven aan onder andere dekens, lakens, huishoudelijke spullen, drogisterijproducten, kantoorartikelen, een grote voorraad etenswaren en veel speelgoed. Ik voelde me net Sinterklaas!

Ondertussen waren verschillende controleurs langsgeweest, waren alle papieren rond en kreeg het opvanghuis officiĆ«le goedkeuring om van start te gaan. Eindelijk mocht Luz Alba de eerste kinderen gaan begroeten!

Vol liefde wordt op 29 mei Marisol verwelkomd en snel volgen er meer. Binnen een jaar is het huis al vol, en nu, 4 jaar later, is dat niet anders. Zoveel behoefte was er dus aan een veilige, liefdevolle plaats waar weeskinderen of in de steek gelaten kinderen opgevangen kunnen worden.